Bizi aptal yapan şey hayata bağlayandır

Bugün Sıhhiye'de yürürken 3 tane 6 yaşlarında ayakkabı boyacısı çocuk gördüm. Çocukların yüzlerine bakamadım, utandım. Acaba böyle bir hayatta doğduklarının farkına varsalardı ne hissederlerdi onu düşündüm. Onlar için hayat buydu, çünkü onun içinde doğmuşlardı, bir alternatifini göremiyorlardı. İyi ki de göremiyorlardı dedim, onların adına gördüğümde kötü oldum, bilmiyorum onlar nasıl olurdu?  İşte görememek sanırım bu olması gereken bir şey zaman zaman. Neden? Hayata bağlanmak için, huzurlu (göreceli) yaşayabilmek için.