Hayatımda herşey rutin gittiğimde sıkılırım, farklı birşeylerin olmasını isterim. Sonrasında da yaşadığım farklılıkların bana hissettirdikleri beni içsel karmaşaya götürür. Bir yerlere yerleşmeyi bekleyen duygular, havada asılıdırlar. Benden yer bulmamı isterler. İçimdeki dengeleri yeniden düzenlemem gerekir. Daha öncesinde beni rahatsız etmeyen dengelerin aslında denge değil, dokunulmamışlık olduğunu görürüm. Takıntılarımı görmek canımı sıkar. Dar kalıplarda yaşayıp, geniş kalıplarla düşündüğümü farkederim, evrensel düşünen teorisyen, yerel düşünen uygulayıcı edasıyla.
Kalıplar nasıl geniş olur bilirim, düşünürüm çünkü peki uygulamak?
Bilmek bazen yetmiyor harekete geçmek için peki ne gerekir?
Bilsen bile yerleşmiyor hisler yerlerine, ne istiyorlar benden?
Cevabı bulunca dinecekler, peki ya cevabı bulmadan dinerlerse?
O zaman gerçekten üzülürüm.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder